IJssellandziekenhuis: Beveiligers en medisch personeel trainen samen ‘omgaan met agressie’

‘Het maakt echt verschil als beveiligers kennis hebben van het ziekenhuis.’ Dat zegt Manon Paerel, hoofd Services van het IJsselland Ziekenhuis in Capelle aan den IJssel. ‘Samen met beveiligingsbedrijf G4S hebben we vorig jaar, met een bijdrage van de overheid, een training ‘omgaan met agressie’ op maat gemaakt, voor de beveiligers en avondhoofden samen. De avondhoofden zijn ’s nachts en in het weekeinde verantwoordelijk voor het ziekenhuis. Door samen aandacht te besteden aan agressie, hebben we nu betere afspraken kunnen maken en duidelijker afgestemd wie wat doet bij agressie-incidenten.’

De-escaleren

Volgens teamleider Beveiligingsdienst (en parkeerbeheer) Cor van Rossum kan agressie vooral ’s nachts snel escaleren, mede doordat er dan minder verpleegkundigen in dienst zijn. ‘De teamhoofden kunnen, dankzij hun medische achtergrond, snel inschatten of de agressie iets te maken heeft met de medicatie of dat iemand door zijn ziektebeeld extra fel is, of verward. Zij kunnen de-escaleren of zo nodig alarm slaan. Zij weten de bewakers te vinden en de bewakers hen nu ook.’

De gezamenlijke training is een heel nieuwe ervaring die het IJsselland Ziekenhuis goed is bevallen. ‘De behoefte ontstond toen bij incidenten bleek dat de samenwerking beter kon. Op basis van het agressieprotocol van Veiligezorg® hebben we, aan de hand van concrete voorbeelden, de onderlinge afspraken beter geborgd. Bijvoorbeeld dat je niet samen een kamer waar iets aan de hand is, binnengaat zonder van tevoren te bespreken hoe je de situatie gaat aanpakken. Iedereen kent die afspraken. Beveiliging en medisch personeel zijn nu veel beter op elkaar ingewerkt.’

Controle houden èn hand reiken

Doordat ze elkaar beter hebben leren kennen, is de drempel veel lager geworden. De beveiliger met avonddienst loopt nu aan het begin van de dienst altijd even langs bij het hoofd, vertelt Van Rossum. ‘Dan vraag je meteen hoe het loopt, wat er speelt, of het druk is en of er nog bijzonderheden zijn. Je zoekt elkaar nu veel makkelijker op.’

Het ziekenhuis huurt een vaste groep beveiligers in bij G4S. Van Rossum: ‘Het takenpakket is veelzijdig. Van beveiligen tot gastheerschap en parkeerbeheer. Dat maakt het heel aantrekkelijk, maar het past niet bij iedereen. Vorig jaar hadden we een enorme sneeuwstorm en toen zag ik twee beveiligers met ieder een oudje aan de arm naar binnen schuifelen. Dat blijft dan op je netvlies plakken: niet alleen de controle houden maar ook de hand reiken. Daar gaat het om.’

Patiëntgeheim

Voor volgend jaar staat een vervolgtraining op de planning, maar in de tussentijd gaat de dagelijkse praktijk gewoon door. Nieuwe beveiligers krijgen bij binnenkomst een uitgebreid, tiendaags inwerkprogramma, vertelt Van Rossum. ‘Zij worden immers het gezicht van het ziekenhuis, maar treden ook repressief op, reageren op calamiteiten, regelen allerlei praktische zaken en geven de ziekenhuismedewerkers een veilig gevoel. Dat betekent dat je als beveiliger onderdeel bent van het grote geheel. Iedereen weet je te vinden en jij moet alles weten van het gebouw en de bijzonderheden. Dat zijn er nogal wat. Bijvoorbeeld hoe je moet omgaan met het patiëntgeheim: wat doe je als een patiënt een wapen bij zich draagt? Hoe ga je om met overdraagbare ziektes? Welke procedures gelden voor dossiers (achter slot en grendel), voor medicijnen en gevaarlijke stoffen (idem)? Wie van de schoonmakers mag bepaalde sleutels gebruiken en wat doe je als die persoon ziek is? Ik probeer beveiligers dus zoveel mogelijk in het bedrijf te laten integreren. Dat kost tijd, meestal een half tot een heel jaar. Er valt dan ook veel te leren, ook ik leer nog steeds.’

Landelijke opleiding

‘Het is wel een pre als het beveiligingsbedrijf mensen aanlevert die de belangrijkste specifieke ziekenhuiskennis al meebrengen. Sommige beveiligingsbedrijven doen dat, met een eigen trainingsprogramma. Zij besteden ook aandacht aan de belangrijke menselijke aspecten van het werk in het ziekenhuis, maar helaas dat is nog geen landelijke praktijk.’

Veiligezorg

Bijna ieder ziekenhuis heeft de laatste jaren preventiebeleid ontwikkeld en de medewerkers getraind in het omgaan met agressie. Veel ziekenhuizen deden dat met behulp van het project Veiligezorg® van de StAZ en het CAOP. De basisvoorziening Veiligezorg® is een kleinschalig kennis- en expertisecentrum dat Veiligezorg® in de ziekenhuizen verder ontwikkelt en opereert als aanjager voor de branche. Het kenniscentrum adviseert en heeft een helpdeskfunctie voor alle instellingen, ongeacht of zij eerder aan het project Veiligezorg® hebben meegedaan. Zowel werkgevers als werknemers uit de branche kunnen een beroep doen op het centrum.